OSHTIMA MVSK

Liberalizmi: Armiku kryesor.

Te Liberalizmi mishërohet ideologjia fominante e modernitetit. U shfaq i pari, dhe do të zhduket i fundit. Në fillimet e veta, mendimi liberal, kundërshtoi ekonominë autonome të moralit, politikës, dhe shoqërisë, më vonë ndenja tregtare u kthye në thelbin e gjithë jetës komunale. Vendosja  e “përparsisë së shumicës” sinjalizonte tranzicionin nga ekonomia e tregut në shoqëritë tregtare. Pra, shtrirja e ligjeve të shkëmbimit të shkëmbimit komercial, të kontrolluar nga “dora e padukshme”, në të gjitha sferat e ekzistencës. Nga ana tjetër, liberalizmi gjithashtu nxiti individualizmin modern, si nga një antropologji e rreme, ashtu edhe nga pikëpamja përshkruese e normative e bazuar në dimensionin, e tërheqjes 'të të drejtave e tij të patjetërsueshme' nga natyra thelbësore e tij, asociale, vazhdimisht duke u përpjekur të maksimizojë interesin e tij më të mirë, duke eleminuar çdo konsideratë të pakalueshme dhe çdo vlerë që nuk ka lidhje me llogaritjen racionale.

Ky impuls i dyfishtë individualist dhe ekonomik, shoqërohet nga Darvinizmit Social, i cili në analizën përfundimtare redukton jetën shoqërore në garë të përgjithsuar, në verzionin e ri të një “luftë kundër të gjithëve” për të zgjedhur “ më të mirën”. Përveç, faktit se konkurrenca “ e pastër dhe e përsosur” mbetet mit, meqë aty ka gjithmon marrëdhënie fuqie, nuk do të thotë absolutisht asgje, në lidhje me vlerën e asaj që është zgjedhur: çka është e mirë apo e keqe. Evolucioni selekton më të aftët për mbijetesë. Por, njeriu nuk është i ngopur me mbijetesën: ai drejton jetën e tij në një hierarki vlerash, nga e cila, liberalët mendojnë se mbeten neutral.

Në shek. XXI, karakteri i vrazhdë i dominimit liberal gjeneroj legjitimiten e aksionit të lëvizjes socialiste. Megjithatë, nën ndikimin e marksizmit, lëvizja u keqorientua. Pavarësisht  nga armiqësia e tyre reciproke, liberalizmi dhe marksizmi në thleb, i përkasin të njëjtit univers, dhe së bashku i përkasin trashëgimisë së mendimit iluminist: ata nadajnë të njëjtin individualizëm, madje edhe të njëjtin egalitarizëm universal, të njëjtin racionalizëm, të njëjtën përparsi për ekonominë, të njëjtin stres për vlerën emancipuese të punës, të njëjtin besim mbi përparimin, të njëjtën ide për fundin e historisë. Në pothuajse të gjitha aspektet e liberalizmit është realizuar në mënyrë efektive, objektivat e caktuara që shpërndan marksizmi: çrrënjosjen e identiteteve kolektive dhe kulturave tradicionale, zhgënjimin e botës dhe universalizmin e sistemit të prodhimit.

Shaktërrimi i tregut ka shkaktuar gjithashtu rritjen e shtetit të mirëqenies. Gjatë gjithë hisotirsë, tregu dhe shtetit janë shfaqur në pozita të barabarta, ky i fundit kërkon të nënshtrojë shkëmbimin ndër-komunal, jo-tregtar, i cili është i paprekshëm, nga ligjet e parasë, për të kthyer hapsirën homogjene ekonomike në mjet të fuqisë së tij. Shpërndarja e lidhjeve komunale, e nxitur nga komercializimi i jetës shoqërore, ka bërë të domosdoshme forcimin progresiv të shtetit të mirëqenies, pasi i është besuar rishpërndarja e nevojshme për të zbutur dështimet e solidaritetit tradicional. Larg nga pengimi i liberalizmit, këto ndërhyrje statistikore e kanë lejuar atë të përparojë duke shmangur një shpërthim social, duke krijuar kështu sigurinë dhe stabilitetin e domosdoshme për shkëmbim. Në kthim, shteti i mirëqenies, që nuk është tjetër veçse një strukturë abstrakte, anonime dhe e paqëndrueshme redistributive, ka përgjithësuar papërgjegjësinë, duke i shndërruar anëtarët e shoqërisë në asgjë më shumë se marrësit e asistencës publike, të cilët nuk kërkojnë më për të përmbysur sistemin liberal, por vetëm për të zgjatur zgjatjen e pacaktuar të të drejtave me asnjë quid pro quo.

Së fundmi, liberalizmi mohon specifikat e politikës, që gjithmon nënkuptonin arbitraritetin e vendimeve të pluralizmit të qëllimeve. Nga ky këndvështrim, termi “politka liberale” duket se është kontradiktor. Duke kërkuar të krijojë lidhje shoqërore në bazë të teorisë të zgjedhjes racionale që zvogëlon nënshtetësinë në dobi, që përfundon me menaxhimin “shkencor” nga ekspertët teknin dhe idealin e shoqërisë globale. Shteti liberal, ngjason me republikë gjyqtarësh, angazhohet për synime paralele të abstenimit, nga propozimi i modelit të jetës së mire duke kërkuar që të neutralizoj konfliktet e qenësishme në diversitetin e jetës shoqërore, duke ndjekur politika që kanë për qëllim përcaktimin nga procedura të thjesha juridike. Sfera publike shëndrrohet në sferë private, ndërsa demokracia e përfaqësuar zvogëlohet në treg ku furnizimi bëhet gjithnjë e më i kufizuar.

Në epokën e globalizimit, liberalizmi nuk paraqet veten si një ideologji, por si një sistem global i prodhimit dhe riprodhimit të njerëzve dhe mallrave, të plotësuara nga hypermodernism e të drejtave të njeriut. Në format e saj ekonomike, politike dhe morale, liberalizmi përfaqëson bllokun qendror të ideve të një moderniteti që është përfunduar. Kështu, është pengesa kryesore për çdo gjë që kërkon të shkojë përtej saj.

Manifesto for a European Renaissance

Alain de Benoist dhe Charles Champerier


Rregullorja e "Një libër për..."

Kreu I Dhurimet Të gjithë personat e interesuar janë të mirëpritur të dhurojnë një apo më shumë libra, të cilët do t’i përcillen shkollës së parapërzgjedhur. Emri i dhuruesit dhe librat e dhuruar do të regjistrohen në formularët përkatës nga vullnetari i ngarkuar me këtë detyr&...